Sprawdziło się powiedzenie, że nasza Kreska umie zamówić piękną pogodę na wszelkie „terenowe aktywności Talenciaków”. Chociaż… czasem jej się nie udaje, ale cóż – nikt nie jest przecież doskonały.
Tym razem postarała się bardzo i 24 września po południu liczna grupa zebrała się przed domem kultury, skąd wyruszyła na jesienny spacer. Niektórzy maszerowali z kijkami, inni na luzie, w wolnym tempie rozkoszowali się rześkim powietrzem i ciepłymi jeszcze w tym dniu promieniami słońca. Nieśpieszny spacer był doskonałą okazją do rozmów i obserwacji wchodzącej w czas jesieni przyrody.
Kiedy dotarliśmy do lasu, pasjonaci grzybobrania mieli wielką radość ze znalezienia paru kani i podgrzybków. Pół godzinki w jedną stronę, pół godziny w drugą i już znaleźliśmy się na pięknej działce naszej „Królowej róż” – Kazi Mazur.
Ogród Kazi przywitał nas szpalerem bajecznie kolorowych, wysokich i gęstych cynii. Nie były one skromne, o pojedynczych płatkach, lecz bogato pełne, a u ich podnóża rozłożyły się dorodne aksamitki. Wzrok przyciągały również ogromne kule hortensji oraz artystycznie porozwieszane na płotku i jabłoni pomarańczowe dynie.
W środku ogrodu, na trawie wokół stołów, nasza Gospodyni porozkładała niezliczoną ilość ławeczek, krzesełek i leżaków. Czekało już na nas rozpalone ognisko. Każdy usiadł wygodnie, żeby odpocząć po spacerze. Kazia, jak to Kazia, zaparzyła gorącą herbatę i nasmażyła mnóstwo pysznych placuszków z cukinii. Pani Prezes również zapewniła termosy z ciepłymi napojami oraz niezbędne akcesoria. Z kolei uczestnicy zadbali o własne ogniskowe smakołyki, przynosząc kiełbaski, kaszanki i inne ulubione produkty.
Wspólne biesiadowanie rozpoczęło się tuż po tym, jak Kreska przekazała najważniejsze informacje organizacyjne. W naszym „Talencie” tak dużo się dzieje, że każdy bez problemu znajdzie coś interesującego dla siebie – szczególnie mocno kochamy przecież wspólne wyjazdy i wycieczki. Jednak ta relacja dotyczy wyjątkowo udanego i wesołego ogniska, w którym jedzenie było jedynie dodatkiem do ciekawych rozmów, żartów, a nawet wspólnego śpiewu.
Obowiązkowym punktem programu były pamiątkowe zdjęcia na tle urokliwego, oświetlonego zachodzącym słońcem ogrodowego królestwa Kazi. Choć nadeszła już jesień, u „Królowej róż” zakwitł właśnie ostatni różany krzew.
Był to niezapomniany dzień, spędzony z wielką przyjemnością i radością przez naszą zgraną, talentową rodzinkę.
Teraz czas na podziękowania:
- pierwsze – dla Kazi Mazur. Kaziu, jesteś wielka!
- drugie – dla niezawodnej Kreski Bednarskiej oraz panów Arka i Adama z SOK-u,
- trzecie – dla pomocnej Halinki Szymańskiej,
- czwarte – dla wszystkich uczestników ogniska za stworzenie tak wspaniałej atmosfery.
Katarzyna Ptaszkiewicz
Wiesława Szczepańska
